Strona główna » Miody Manuka

Czysty olejek Manuka

98.00zł
( 5 ml )

Do Koszyka

 

Czysty olejek z drzewa Manuka jest ceniony za silne właściwości antyseptyczne (przeciwbakteryjne i przeciwgrzybiczne) oraz  przeciwzapalne. Wykorzystywany jako główny składnik w produkcji niektórych kosmetyków do pielęgnacji skóry problematycznej, w czystej postaci używany jest przez klientów między innymi przy grzybicy skóry i paznokci, odleżynach, opryszczce, stanach zapalnych skóry, trudno gojących się ranach.

Olejek eteryczny ukryty w tej buteleczce jest w 100% czysty i naturalny. Zbierany i tłoczony na oddalonym wybrzeżu półwyspu, olejek Manuka jest pełen dobra płynącego z naturalnego środowiska. Jest najwyższej jakości i jest idealny do aromaterapii i wykorzystania terapeutycznego.

Zbieranie liści i pozyskiwanie z nich olejku jest wykonywane ręcznie z dziko posianych roślin, aby uzyskać jak najlepszej jakości, niepowtarzalny produkt z naturalnego środowiska. Każda roślina jest indywidualnie, ręcznie przycinana i kształtowana. Olejek jest pozyskiwany przy pomocy wykorzystania destylacji wodnej i parowej, co jest znacznie łagodniejszym sposobem niż bezpośrednia destylacja parowa.

Metody aplikacji - kąpiel, masaż, inhalacja, sauna, nadawanie zapachu pomieszczeniom, perfumowanie

Jak stosować olejek Manuka

*Kąpiel - kilka kropel wlać do wanny dla relaksu.
*Masaż - zmieszać kilka kropel z oliwą z oliwek lub innymi olejkami eterycznymi wedle uznania.
*Inhalacja na grypę, przeziębienie, na problemy z zatokami - pięć lub sześć kropel olejku wlać do gorącej, gotującej się wody. Inhalować się oparami.
*Owrzodzenia jamy ustnej, bóle dziąseł, brzydki oddech, ranki - aplikuj olejek na obszar miejscowo zmieniony lub dodaj trzy lub cztery krople do wody i używaj jak płukanki do ust lub nalej kilka kropli na pastę do zębów i szczotkuj je.
*Użądlenia pszczoły - aplikuj czysty olejek na użądlenie, uśmierzy to ból.

 Uwaga!!!

Unikaj kontaktu z oczami, jeśli do niego dojdzie przepłucz je czystą, ciepłą wodą. Przechowywać z dala od dzieci, nie przechowywać w plastikowym opakowaniu. Tylko do użytku zewnętrznego.
nformacje przedstawione o produktach nie zastępują porad lekarskich, olejki eteryczne nie są lekiem ani substytutem leków. Nie stosować w okresie ciąży.

Historia Manuki
Rdzenni Maorysi używali każdej części rośliny. Drzewo było wykorzystywane do wyrobu wioseł, dzid, narzędzi do kopania, rożnego rodzaju budowli i fortyfikacji i wielu innych zastosowań. Lekarstwa były przygotowywane z liści, kory, nasion i były wykorzystywane do leczenia wielu problemów zdrowotnych i chorób. Liście były gotowane z wodą, a opary były świetną inhalacją podczas przeziębienia, młode pędy były żute i połykane jako lekarstwo na dyzenterię. Nazwa Drzewo Herbaciane była nadana tej roślinie przez wczesnych osadników, którzy robili z niej herbatę. Roślina była także wykorzystywana przez nich do celów medycznych, jednak nie tak intensywnie jak przez rdzennych Maorysów.
Europejscy osadnicy używali drewna w codziennym życiu do wielu celów, ale głównie jako opału. Drzewo herbaciane jest jednym z najlepiej palących się i dających najwięcej ciepła, lokalnych drzew.

 
Roślina Manuka (Drzewo Herbaciane)
Nazwa botaniczna: Leptospermum Scoparium
Nazwa maoryska: Manuka
Nazwa zwyczajowa: Czerwone Drzewo Herbaciane

Manuka należy do rodziny Myrtaceae, do rodzaju Leptospermum. Rodzina bogata w olejki, których jest znanych około 30 gatunków, 20 w Australii, 3 w Nowej Zelandii, inne są głównie ograniczone do Malay i Nowej Kaledonii.

Charakterystyka: liście mają długość około 12 milimetrów, szerokość około 2 mm w przybliżeniu, z olejnymi gruczołami usytuowanymi pod spodem. Kwiaty są okrągłe i białe, bywają też różowe. Główne kwitnienie przypada na okres od września do lutego, ale niektóre rośliny kwitną nawet przez cały rok.Owoc jest zdrewniały o kształcie kapsułki, zawiera bardzo drobne nasionka. Drzewo jest zwarte, słoje ułożone są poprzecznie, jest elastyczne i ma głęboko czerwony kolor. W dobrych warunkach klimatycznych jest to roślina szybko rosnąca, krzew o kształcie stożka, ale lokalne odmiany różnią się kształtem liści, wielkością kwiatów i mogą być pnącą się gęstą rośliną lub małym drzewem o wysokości 8 metrów.